Wystawy w Warszawie
1. „Julie Mehretu. Kairos/Wariacje duchologiczne” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej (do 30 sierpnia)
To pierwsza w Polsce tak obszerna prezentacja twórczości jednej z najważniejszych współczesnych artystek. Ekspozycja prowadzi przez niemal trzy dekady pracy Julie Mehretu – od wczesnych rysunków i diagramów po monumentalne, wielowarstwowe obrazy inspirowane najważniejszymi wydarzeniami współczesności. Mehretu łączy w swoich dziełach kartografię, historię, media i osobiste archiwa, tworząc abstrakcyjne kompozycje będące zapisem globalnych napięć i przemian. W centrum wystawy znalazł się cykl TRANSpaintings, odnoszący się m.in. do wojny w Ukrainie, migracji i kryzysów współczesnego świata. Ważnym elementem ekspozycji jest również archiwum artystki, zestawiające historyczne dokumenty z prywatnymi pamiątkami. To wystawa, która pokazuje, jak sztuka abstrakcyjna może opowiadać o pamięci, polityce i doświadczeniu życia w niepewnych czasach.
Julie Mehretu, detal Ghosthymn (after the Raft) [Pieśń widm (według Tratwy)], 2019–2021, tusz i farba akrylowa na płótnie, fot. Tom Powel Imaging. Dzięki uprzejmości artystki i Marian Goodman Gallery, New York © Julie Mehretu
2. „AETHER COMMONS: Refracted Cosmologies” w Fundacji Stefana Gierowskiego (do 18 października)
Fascynacja światłem była ważnym aspektem twórczości Stefana Gierowskiego. Artysta zaobserwował, że fizycy nie są zgodni co do tego, jaka jest natura światła: czy jest ono falą, czy cząstką, czymś ciągłym czy nieciągłym, ani co to oznacza, że materia zatrzymuje światło? Gierowski przyjął tę niepewność za filozoficzną podstawę swojej praktyki artystycznej. Wystawa „Wspólnota eteru: spotkanie kosmologii” kuratorowana przez Azu Nwagbogu to próba nawiązania dialogu między malarstwem Gierowskiego z jedenastoma współczesnymi artystkami i artystami z całego świata.
Grafika promująca wystawę "Wspólnota eteru: spotkanie kosmologii". Zdjęcie: materiały prasowe
3. „Nabiści. Prorocy nowej sztuki” w Muzeum Łazienki Królewskie (od 16 lipca do 15 listopada)
To pierwsza w Polsce ekspozycja poświęcona francuskiej grupie artystycznej, która wywarła istotny wpływ na rozwój sztuki nowoczesnej. Na wystawie zgromadzono ponad 90 obrazów, rysunków i grafik pochodzących z polskich oraz zagranicznych kolekcji, w tym prestiżowego Musée d`Orsay. Wśród artystów, których dzieła znalazły się na wystawie są: Maurice Denis, Paul Sérusier, Pierre Bonnard, Paul Ranson czy Édouard Vuillard, a także polscy artyści, którzy inspirowali się twórczością nabistów. Ekspozycja przybliża historię ruchu nabistów, ich fascynację symbolizmem, dekoracyjnością i intensywnym kolorem oraz wpływ Paula Gauguina i szkoły z Pont-Aven. Ważnym elementem wystawy są również dzieła pochodzące z prywatnych kolekcji, z których wiele po raz pierwszy prezentowanych jest w Polsce.
Grafika promująca wystawę „Nabiści. Prorocy nowej sztuki”. Zdjęcie: materiały prasowe
4. „Edward Dwurnik. Duma i wstyd” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej (od 31 lipca 2026 do 28 lutego 2027)
Wystawa prezentuje twórczość artysty z lat 70. i 80., koncentrując się na dwóch najważniejszych cyklach – „Sportowcy” i „Robotnicy”. Ekspozycja pokazuje Dwurnika jako malarza uważnego obserwatora codzienności, który traktował sztukę jako narzędzie opowiadania o życiu społecznym i budowania wspólnoty. Punktem wyjścia staje się refleksja nad przemianami klasowymi i doświadczeniem awansu społecznego w Polsce drugiej połowy XX wieku. Tytułowe emocje – duma i wstyd – prowadzą widza przez opowieść o tożsamości, aspiracjach i społecznych napięciach, które pozostają aktualne również dziś. Wystawa proponuje nowe odczytanie twórczości Dwurnika w kontekście historii emocji i współczesnych podziałów społecznych. Uzupełnieniem ekspozycji jest interwencja artystyczna Patryka Różyckiego „Transformacja”, poświęcona doświadczeniom dorastania na polskiej prowincji w okresie przemian lat 90.
, 1977, farby akrylowa i olejna na plotnie, muzeum narodowe w krakowie. fot. z archiwum fundacji edwarda dwurnika..jpg)
Edward Dwurnik, „Klęska urodzaju” z cyklu „Obrazy duże”, 1975, farba olejna i farba akrylowa na płótnie. Muzeum Narodowe w Krakowie. Fot. Fundacja Edwarda Dwurnika
Wystawy w Krakowie
1. „Szapocznikow. Osobista” w Muzeum Narodowym (do 23 sierpnia)
Wystawa pozwala spojrzeć na twórczość jednej z najwybitniejszych polskich rzeźbiarek przez pryzmat jej biografii i doświadczeń. Ekspozycja prowadzi od wczesnych prac inspirowanych socrealizmem po odważne, eksperymentalne realizacje, w których ciało staje się głównym tematem i nośnikiem emocji. Rzeźby Aliny Szapocznikow odnoszą się do wojennej traumy, doświadczenia Holokaustu oraz walki z chorobą nowotworową, ale jednocześnie podkreślają zmysłowość i kruchość ludzkiej egzystencji. Charakterystyczne odlewy fragmentów ciała i zdeformowane sylwetki należą do najbardziej rozpoznawalnych dzieł artystki. Kameralna aranżacja wystawy sprzyja bliskiemu kontaktowi z jej twórczością i pozwala dostrzec niezwykłą siłę emocjonalnego przekazu. To jedna z najważniejszych tegorocznych prezentacji poświęconych polskiej sztuce XX wieku.
Alina Szapocznikow, Odlew ust, ok. 1966, kolekcja prywatna, fot. Anna Olchawska, Pracownia Fotograficzna MNK, © ADAGP, Paris. Courtesy The Estate of Alina Szapocznikow | Galerie Loevenbruck, Paris
2. Vincent van Gogh: „Wiejskie chaty pośród drzew” w Muzeum Narodowym (do 31 grudnia)
W Muzeum Narodowym w Krakowie można zobaczyć „Wiejskie chaty pośród drzew”, jedyny w polskich zbiorach publicznych obraz Vincenta van Gogha. Dzieło datowane jest na 1883 rok, a więc pochodzi z wczesnego, holenderskiego okresu twórczości artysty i znacząco różni się od jego późniejszych, pełnych intensywnych barw kompozycji. Kameralny pejzaż utrzymany jest w ciemnej, stonowanej kolorystyce i nawiązuje do tradycji szkoły haskiej oraz holenderskiego realizmu. Ekspozycja przybliża także niezwykłe losy obrazu, który przez lata uznawano za bezwartościowy i przechowywano na strychu. Dopiero w XX wieku trafił do kolekcjonerów, a następnie do Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego w Warszawie.
.jpg)
Vincent van Gogh "Wiejskie chaty pośród drzew", 1883. Zdjęcie: materiały prasowe MNK
Wystawy w Poznaniu
1. „Wojciech Weiss. Nieznane grafiki i rysunki” w Muzeum Narodowym (do 30 sierpnia)
Wystawa prezentuje mało znany dorobek Wojciecha Weissa – grafiki i rysunki, z których wiele po raz pierwszy udostępniono publiczności. Ekspozycja została podzielona na dwie odsłony: pierwsza poświęcona jest pejzażom, druga portretom, autoportretom, aktom i scenom wnętrz. Pokazywane prace powstały od początku XX wieku aż po okres II wojny światowej i ukazują artystę eksperymentującego z różnymi technikami graficznymi. Wśród eksponatów znalazły się również szkice i studia przygotowawcze, pozwalające prześledzić proces twórczy Weissa. Szczególną wartość mają prace pozyskane w ostatnich latach bezpośrednio od rodziny artysty.
.jpg)
Grafika promująca wystawę „Wojciech Weiss. Nieznane grafiki i rysunki”. Zdjęcie: materiały prasowe
2. Pokaz prac Władysława Hasiora w Muzeum Narodowym (do 12 września)
Poznańska prezentacja przypomina twórczość Władysława Hasiora – jednego z najoryginalniejszych polskich artystów XX wieku i pioniera asamblażu. Na wystawie można zobaczyć jego charakterystyczne obiekty tworzone z przedmiotów codziennego użytku, takich jak lalki, lustra czy elementy maszyn. Dzieła Hasiora łączą inspiracje folklorem, religijnością i mitologią z surrealistyczną wyobraźnią oraz komentarzem do polskiej rzeczywistości. Ekspozycja towarzyszy szeroko zakrojonym pracom konserwatorskim prowadzonym nad kolekcją muzeum, dzięki którym można lepiej poznać techniki stosowane przez artystę. Pokaz pozwala spojrzeć na jego twórczość zarówno z perspektywy artystycznej, jak i konserwatorskiej.
Wystawy w Łodzi
1. „Nowa moda polska. Kronika głębokich uczuć” w Centralnym Muzeum Włókiennictwa (do 3 maja 2027)
To pierwsza tak obszerna wystawa poświęcona polskiej modzie XXI wieku, prezentująca prace ponad 50 projektantek, projektantów i rodzimych marek. Ekspozycja pokazuje modę nie jako zapis trendów, lecz jako opowieść o tożsamości, emocjach i współczesnym doświadczeniu. Obok ubrań i akcesoriów pojawiają się wątki historii, folkloru, queeru, nowych technologii, etycznej produkcji i przemian społecznych. Na wystawie można zobaczyć projekty twórców znanych z pokazów na London Fashion Week, Paris Fashion Week i Berlin Fashion Week, m.in. Magdy Butrym, Gosi Baczyńskiej, MISBHV czy Paprocki & Brzozowski. Ekspozycja pokazuje, jak współczesna moda staje się osobistym językiem opowiadania o pamięci, korzeniach i emocjach. To obowiązkowy punkt dla wszystkich zainteresowanych modą i współczesnym designem.
Zdjęcie: materiały prasowe
2. „Dary przyjaźni” w Muzeum Sztuki w Łodzi w ms¹ i ms² (od 15 maja 2026)
Na wystawie znalazło się blisko 150 dzieł podarowanych Muzeum Sztuki w Łodzi przez 80 artystek i artystów z całego świata w latach 2024–2026. Ekspozycja pokazuje, jak gest darowizny i współpracy od początku istnienia instytucji kształtował jedną z najważniejszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Polsce. Wśród autorów prezentowanych prac znaleźli się zarówno twórcy od lat związani z muzeum, jak i artyści pokazujący swoje dzieła w Łodzi po raz pierwszy. Wystawa porusza tematy solidarności, wspólnoty i odpowiedzialności za publiczną rolę sztuki. Ekspozycja została podzielona między dwie siedziby muzeum, gdzie dialoguje z historyczną awangardą oraz kolekcją współczesną.
Grafika promująca wystawę "Dary przyjaźni". Zdjęcie: materiały prasowe
Wystawy we Wrocławiu
1. „Ala Savashevich. Twoje ciało to pole pracy” w Muzeum Etnograficznym (do 16 sierpnia)
Wystawa łączy współczesne realizacje Ali Savashevich z obiektami z kolekcji Muzeum Etnograficznego, tworząc opowieść o pracy kobiet, pamięci i sprawczości. Artystka bada wpływ ciężkiej pracy fizycznej na ciało oraz rolę kobiet w patriarchalnych społeczeństwach. Jej rzeźby, instalacje i wideo wykonane z materiałów takich jak słoma, metal czy len zestawiono z zabytkami kultury ludowej. Centralnym elementem ekspozycji jest monumentalna instalacja „Pole kłosów”, przygotowana specjalnie na wrocławską wystawę. Całość podejmuje tematy tożsamości, dziedziczenia doświadczeń i kobiecej solidarności. To jedna z najciekawszych tegorocznych wystaw na styku sztuki współczesnej i etnografii.
. ala savashevich, szeptem tkana, 2025, fot. wojciech chrubasik.jpg)
Ala Savashevich, "Szeptem tkana", 2025. Zdjęcie: Wojciech Chrubasik
2. „Płytki, flizy, tafelki. Ceramiczne intermezza” w Muzeum Narodowym (do 30 sierpnia)
Kameralna wystawa prezentuje najcenniejsze ceramiczne płytki ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu – hiszpańskie azulejos, holenderskie flizy oraz średniowieczne płytki podłogowe. Ekspozycja pokazuje, jak przez stulecia ceramika łączyła funkcję użytkową z dekoracyjną i odzwierciedlała zmieniające się mody oraz gusta. Wśród najciekawszych eksponatów znalazły się ozdobne płytki z XVII i XVIII wieku, ceramiczny szyld z herbem oraz wyjątkowa rokokowa płyta z przedstawieniem egzotycznego ptaka.
Plakat promujący wystawę „Płytki, flizy, tafelki. Ceramiczne intermezza”. Zdjęcie: materiały prasowe
3. „Stulecie” w Pawilonie Czterech Kopuł (31 lipca - 30 grudnia)
Wystawa upamiętnia setną rocznicę legendarnej ekspozycji śląskiej sztuki średniowiecznej zorganizowanej we Wrocławiu w 1926 roku – również w Pawilonie Czterech Kopuł. Zwiedzający zobaczą arcydzieła średniowiecznego malarstwa i rzeźby, które były prezentowane sto lat temu, a także obiekty, których wówczas nie udało się pokazać. Ekspozycja opowiada również o rozwoju badań nad śląską sztuką oraz zmianach w muzealnictwie i konserwacji zabytków na przestrzeni wieku. Narracja przybliża sylwetki dawnych kuratorów i średniowiecznych mistrzów, których twórczość odkryto dzięki badaniom sprzed stu lat. To wyjątkowa okazja, by spojrzeć na śląskie dziedzictwo z historycznej i współczesnej perspektywy.
Grafika promująca wystawę „Stulecie”. Zdjęcie: materiały prasowe
Wystawa w Lublinie
„Czas samurajów” w Muzeum Narodowym (do 27 września)
Wystawa „Czas samurajów” to imponująca opowieść o kulturze japońskich wojowników – od narodzin tej elitarnej warstwy aż po jej schyłek. Na ekspozycji zgromadzono blisko 600 oryginalnych zabytków, w tym zbroje, miecze, hełmy, maski oraz drzeworyty mistrzów ukiyo-e: Utagawy Kuniyoshiego i Utagawy Hiroshige. Oprócz militariów wystawa przybliża codzienne życie samurajów, ich wykształcenie, religię, sztukę i kodeks honorowy. Wśród eksponatów znalazły się również obiekty po raz pierwszy prezentowane w Polsce, wypożyczone z Samurai Museum Berlin. Całość uzupełnia część poświęcona obecności samurajów we współczesnej kulturze – filmie, mandze i anime. To jedna z największych i najbardziej widowiskowych wystaw poświęconych Japonii w Polsce.
Grafka promująca wystawę „Czas samurajów”. Zdjęcie: materiały prasowe
Wystawy nad morzem
1. Trzy wystawy w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie
Tegoroczny program Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie tworzą trzy różnorodne wystawy. „Burza” (do 16.08) Marcina Janusza to wielozmysłowa opowieść o świecie pozostającym w nieustannej przemianie – artysta wykorzystuje żywicę, cukier i ziemię, by mówić o kryzysie klimatycznym, migracjach i odradzaniu się natury. „W drodze” (do 23.08) Xawerego Wolskiego prezentuje kilkadziesiąt rzeźb, instalacji i rysunków inspirowanych wieloletnimi podróżami artysty po Europie, Azji i Ameryce Łacińskiej oraz jego fascynacją różnymi tradycjami kulturowymi. Z kolei „Obietnice” (do 23.08) Agaty Kus skupiają się na motywach dzieciństwa, dorastania i niespełnionych pragnień, łącząc malarstwo z wielkoformatowym rysunkiem przygotowanym specjalnie na sopocką ekspozycję. Razem trzy wystawy pokazują przekrój najciekawszych zjawisk we współczesnej sztuce – od eksperymentów z materią, przez rzeźbę i instalację, po nowe malarstwo figuratywne.
2. „Zofia Rydet. Świat uczuć i wyobraźni” w Muzeum Narodowym oddział – Zielona Brama (do 27 września)
Wystawa prezentuje niezwykły cykl fotomontaży Zofii Rydet, uznawany dziś za jedno z najważniejszych osiągnięć polskiej fotografii XX wieku. Blisko sto prac powstałych w latach 1968–1975 układa się w symboliczną opowieść o miłości, przemijaniu, samotności, wojnie i nadziei. Artystka stworzyła własny, surrealistyczny język wizualny, wykorzystując wyłącznie wykonane przez siebie fotografie. Ekspozycję uzupełniają archiwalne materiały, niepublikowane wcześniej zdjęcia oraz prace z innych cykli Rydet. W przeciwieństwie do jej słynnego „Zapisu socjologicznego”, wystawa ma bardziej osobisty i metaforyczny charakter. To doskonała okazja, by odkryć mniej znane oblicze jednej z najwybitniejszych polskich fotografek.
Grafika promująca wystawę „Zofia Rydet. Świat uczuć i wyobraźni”. Zdjęcie: materiały prasowe
3. „Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego” w Muzeum Miasta Gdyni (do 28 lutego 2027)
Monograficzna wystawa przypomina twórczość Kazimierza „Kacha” Ostrowskiego – malarza, pedagoga i jednego z pionierów powojennej awangardy. Wystawa została przygotowana z okazji stulecia Gdyni i pokazuje silny związek artysty z miastem. Ekspozycja obejmuje obrazy z różnych etapów jego artystycznej kariery, projekty monumentalnych realizacji, gobeliny oraz bogate archiwum prywatne z niepublikowanymi szkicami i fotografiami. Oprócz klasycznej prezentacji dzieł przygotowano instalację audiowizualną, interaktywne strefy edukacyjne oraz ponad dwudziestometrową instalację przestrzenną.
Plakat promujący wystawę „Kachu Totalny. Sztuka Kazimierza Ostrowskiego”. Zdjęcie: materiały prasowe
Wystawa w Zakopanem
„Czarno-białe szaleństwo. Tatry, modernizm, fotografia” w Muzeum Tatrzańskim (do 27 września)
„Czarno-białe szaleństwo” to powieść o tym, jak fotografia ukształtowała współczesny obraz Tatr i fascynację górskim krajobrazem. Na ekspozycji zgromadzono około 150 oryginalnych fotografii, pocztówek i albumów od lat 20. do 80. XX wieku autorstwa najwybitniejszych polskich fotografów, m.in. Edwarda Hartwiga, Józefa Oppenheima i Zofii Rydet. Pięć tematycznych części prowadzi przez panoramy górskie, narciarstwo, skalne krajobrazy i dramatyczne zjawiska atmosferyczne, pokazując rozwój modernistycznego języka fotografii. Jednym z najcenniejszych elementów ekspozycji jest rekonstrukcja fragmentu legendarnej wystawy „Tatry i Podhale” z 1939 roku, niewidzianej od ponad ośmiu dekad. Uzupełnieniem prezentacji jest archiwalny film „Biały ślad” z 1932 roku.
Paklat promujący wystawę „Czarno-białe szaleństwo”. Zdjęcie: materiały prasowe
Zobacz też:
- Wakacyjny numer AD Polska: folklor i rzemiosło w roli głównej!
- Surrealizm i antyfaszyzm – nowa wystawa w MSN. „To ważna lekcja dla współczesności”
- Dzieła polskich artystów na wystawie w Berlinie. Rusza ambitny projekt Alte Nationalgalerie
