Palucki Studio – rzemiosło odczytane na nowo
Palucki Studio to pracownia założona przez dwóch braci: Mateusza i Roberta Pałuckich, działająca pomiędzy Polską a Paryżem. Duet tworzy unikatowe obiekty i limitowane edycje z pogranicza współczesnej sztuki użytkowej, designu kolekcjonerskiego i rzeźby. Studio rozwija autorski język organicznych, biomorficznych form inspirowanych anatomią i strukturami biologicznymi. Rzeźbiarskie bryły łączą wyrafinowane rzemiosło z naturalnymi i szlachetnymi materiałami, zachowując jednocześnie swoją funkcję użytkowa.
Zdjęcie: Nicky Roding
Obiekty powstają między innymi z litego drewna, dębu kopalnego (bog oak), metalu, skóry i galuchatu, przy czym warto zaznaczyć, że skóry wykorzystywane przez Palucki Studio pochodzą z przemysłu spożywczego i stanowią jego produkt uboczny. Studio pozyskuje je od garbarni i wyspecjalizowanych dostawców, korzystając wyłącznie z materiałów posiadających odpowiednią dokumentację pochodzenia i certyfikację.
Szczególne miejsce w praktyce braci zajmuje pergamin. W ich realizacjach pergamin pokrywa między innymi ręcznie rzeźbione w drewnie reliefy, łącząc tradycyjną technikę z organiczną, współczesną formą.
MOTHER OF THE LIGHT — ÉDITION COGNAC, sfotografowane w CONCEPT_11. Zdjęcie: Konrad Zaustowicz
Siłą duetu Palucki Studio jest ich synergia i dwie uzupełniające się perspektywy: artystyczna i techniczna. Mateusz Pałucki, projektant i rzemieślnik, odpowiada za kierunek kreatywno-artystyczny, język formy i charakter obiektów, podczas gdy Robert Pałucki rozwija rozwiązania techniczne, konstrukcję oraz proces wykonawczy.
Zdjęcie: Nicky Roding
Wystawa „ALTAR” w Paryżu
„ALTAR” prezentowana od 4 do 26 września w Bibliotece Polskiej w Paryżu to pierwsza indywidualna wystawa Palucki Studio w stolicy Francji. Ekspozycja jest częścią oficjalnego programu tegorocznej edycji Paris Design Week, France Design Week oraz programu Journées européennes du patrimoine. Kuratorką wystawy jest Anna Aurelia Bieniek, natomiast za układ ekpozycji odpowiada Monika Goszcz - Kłos.
Tytuł wystawy odnosi się do idei miejsca skupienia i spotkania. „ALTAR” tworzy przestrzeń, w której obiekty mogą być doświadczane nie tylko jako przedmioty użytkowe, lecz także jako autonomiczne formy budujące atmosferę wnętrza i relację z odbiorcą.
Zdjęcie: Nicky Roding
Formy inspirowane anatomią i światem biologicznym balansują pomiędzy tym, co rozpoznawalne, a tym, co trudne do jednoznacznego określenia. Prowadzą do obiektów, które mogą wydawać się pierwotne i nieoczekiwane – jakby należały do świata istniejącego poza konkretnym czasem.
Nie bez znaczenia jest też miejsce, w której prezentowane są dzieła Palucki Studio. W Bibliothèque Polonaise de Paris spotyka się współczesny design z historycznym kontekstem i dziedzictwem. Wybrane obiekty z kolekcji instytucji (np. dzieła Bolesława Biegasa) wchodzą w dialog z pracami Studio, tworząc unikatowe zestawienia reprezentujące różne epoki i sposoby myślenia o materiale, rzemiośle i formie.
Zdjęcie: Nicky Roding
W ramach wystawy prezentowane są również realizacje powstałe we współpracy z innymi twórcami. Ich obecność rozwija ideę dialogu pomiędzy różnymi praktykami artystycznymi i projektowymi, pozostając jednocześnie częścią materialnego i formalnego języka wystawy.
Jednym z efektów współpracy Palucki Studio z Tomaszem Omachelem jest nowa odsłona kolorystyczna konsoli Sirène (Red Edition) prezentowanej po raz pierwszy w 2026 roku na targach NOMAD w Szwajcarii. Nowa wersja rozwija wcześniejszą poprzez zmianę tonacji i charakteru powierzchni.
Zdjęcie: Nicky Roding
Drugim obiektem prezentowanym na wystawie jest obiekt świetlny „Aurēa” stworzony przez Palucki Studio i Katarzynę Krej, artystki wizualnej i projektantki szkła. Sercem obiektu jest rzeźbiony drewniany rdzeń z reliefem, pokryty pergaminem. Z wnętrza tej formy wyłania się filigranowa, misterna konstrukcja ze szkła.
Zdjęcie: Nicky Roding
Zobacz też:
- 7 wyjątkowych obiektów, które można zobaczyć w Muzeum Geoge’a Lucasa w Los Angeles
- Wielka retrospektywa Yayoi Kusamy w Amsterdamie
- 5 powodów, dla których warto zobaczyć wystawę „Polski modernizm. Walka o piękno”
