Museo Mitoraj w Pietrasanta
Igor Mitoraj po raz pierwszy przyjechał do Pietrasanta pod koniec lat 70., a na stałe przeniósł się tam w 1983 roku. To właśnie w toskańskiej pracowni artysty powstało wiele z jego najbardziej znanych dzieł. W 2001 roku otrzymał honorowe obywatelstwo miasta, a gdy zmarł w 2014 roku, Pietrasanta stała się miejscem jego wiecznego spoczynku.
Museo Mitoraj w Pietrasanta. Zdjęcie: Nicola Gnesi
Museo Mitoraj w Pietrasanta. Zdjęcie: Louis De Belle
Trudno wyobrazić sobie lepsze miejsce dla artysty pokroju Igora Mitoraja niż Pietrasanta. Miasto od wieków jest mekką rzeźbiarzy dzięki położonym niedaleko kamieniołomom Carrary i licznym warsztatom marmurowym oraz odlewniom brązu. W mieście tworzyli m.in. Henry Moore, Isamu Noguchi, Joan Miro czy Fernando Botero. Dziś miasto określane jest mianem „muzeum pod gołym niebem” ze względu na ogromną ilość rzeźb eksponowanych w przestrzeni publicznej.
Ekspozycja w Museo Mitoraj. Zdjęcie: Nicola Gnesi
Ekspozycja w Museo Mitoraj. Zdjęcie: Nicola Gnesi
Muzeum Igora Mitoraja w Pietrasanta powstało w zrewitalizowanej hali targowej z lat 60. XX wieku, którą zaprojektował włoski architekt Tito Salvatori. Za projekt Museo Mitoraj odpowiada mediolańskie studio OBR Open Building Research. Architekci zachowali charakterystyczną, modernistyczną konstrukcję hali, projektując również rozległą przestrzeń publiczną wokół muzeum, integrującą obiekt z historycznym centrum miasta.
Ekspozycja w Museo Mitoraj. Zdjęcie: Nicola Gnesi
Ekspozycja w Museo Mitoraj. Zdjęcie: Nicola Gnesi
W Muzeum Mitoraja prezentowana jest kolekcja blisko 70-ciu dzieł artysty, które włoskiemu Ministerstwu Kultury przekazali spadkobiercy Mitoraja. Wśród prezentowanych realizacji znalazły się takie rzeźby jak „Mars”, „Corazza” czy „Bocca della Rocca”. Oprócz rzeźb, ekspozycję wzbogacają także oryginalne szkice i modele dokumentujące proces powstawania poszczególnych dzieł artysty.
Ekspozycja w Museo Mitoraj. Zdjęcie: Nicola Gnesi
Ekspozycja w Museo Mitoraj. Zdjęcie: Nicola Gnesi
Władze muzeum zaznaczają, że nowa instytucja ma funkcjonować nie tylko jako miejsce upamiętniające Igora Mitoraja, ale również jako żywe centrum kultury. Oprócz stałej ekspozycji planowane są wystawy czasowe, rezydencje artystycznej, projekty badawcze, programy edukacyjne, konferencje i spotkania.