Jesienny numer „AD Polska” już w sprzedaży!

„Polska edycja „AD” ma już trzy lata! A urodziny to doskonały pretekst, by życzyć Wam, naszym czytelnikom i przyjaciołom, wspaniałego czasu spędzonego na lekturze magazynu, który na świecie istnieje już od 1920 roku i przez wszystkie te dekady pokazuje najpiękniejsze oblicza otaczającego nas świata” – pisze we wstępniaku redaktorka naczelna Magda Mazur.

W naszym jesiennym numerze owe oblicza reprezentują m.in. wnętrza klubu Flash w Cannes, które na wzór filmowej sekwencji wykreował Hugo Toro („Flirt na wulkanie”, Paweł Kaliński) czy nowo ukończony ośrodek hotelowy Suyian Lodge w środkowej Kenii, wzniesiony na zboczu według projektu biur Nicholas Plewman Architects, Michaelis Boyd Associates i Fox Browne Creative („W łóżku z mangustą”, Tomasz Żylski).

Zdjęcie: Philippe Garcia

Współczesne piękno musi być zawsze mądre i odpowiedzialne, na co zwraca uwagę Agnieszka Rasmus-Zgorzelska, oprowadzając nas po nowo otwartej Galerie nationale du design, urządzonej w dawnej fabryce zbrojeniowej w Saint-Étienne. „Jakość bierze się tu m.in. z pomysłu, konsekwencji, cierpliwości i umiejętności współpracy. A także ze zdrowo pojętego nacjonalizmu!” – pisze autorka w reportażu „Dizajn się broni”. Podobną taktykę przyjęli Hiszpanie z biura BETA Ø, adaptując dawny klasztor w Madrycie na mieszkanie dla restauratorki Pilar Goutas. „Odsłaniając cegłę, architekci pokazali nie tylko upływ czasu, ale także to, jak na początku XXI wieku uszanować godność miejsca, które ulega nieodwracalnym zmianom" – podkreśla Beatriz González w tekście „Cicho! Tu się żyje”.

Zdjęcie: German Saiz

Przejawem mądrego podejścia do dawnego dziedzictwa są też prezentowane w tym numerze wnętrza restauracji Warszawski Tygrys i nagrodzony niedawno przez środowisko polskich architektów Dom w Domu projektu MAK Studio. Autorzy zamiast burzyć stary budynek, otoczyli go ścianami z drewnianych prefabrykatów. „Ozdobne kraty okienne z oryginalnego obiektu wykorzystano jako balustrady, a piaskowiec ze starej podmurówki i drewno z dwóch dębów wyciętych pod rozbudowę już czekają, aby stać się częścią przyszłego tarasu” – pisze Tomasz Żylski („Willa szkatułkowa”).

Zdjęcie: Maria Kot

Projektową ekwilibrystyką musieli wykazać się też autorzy prezentowanych w tym numerze czterech niewielkich mieszkań. Jednym z wnętrz inicjujących nasz nowy cykl „W małej skali” jest kompaktowe studio, które na 25 metrach kwadratowych rozplanował Wojtek Nowak z krakowskiego biura NOWW. „Architekt żartuje, że jest ekspertem od tego typu mikroprzestrzeni. Ma na koncie wiele kameralnych kawiarni, których projektowanie, jak tłumaczy, przypomina urządzanie kampera. – W takich wnętrzach wszystko musi być zoptymalizowane i rozrysowane co do centymetra. Prawdziwa kompresja funkcji – opowiada („Kompresja obrazu”).

Zdjęcie:  Mood Authors

Artystą, którego postać przybliżamy w jesiennym numerze, jest Marcin Rusak, który zasłynął kompozycjami kwiatów utrwalonych w żywicy, a dziś zamyka je także w szkle, odlewa w brązie, drukuje w 3D i przekłada ich sygnały na dźwięk. „Piękno zatrzymuje uwagę. Dopiero gdy się to uda, można opowiedzieć o czymś znacznie trudniejszym: o przemijaniu, odpowiedzialności oraz naszej relacji z naturą” – mówi Rusak Dagmarze Jakubczak („Logika przemiany”).

Zdjęcie: Marcin Rusak Studio

Z kolei Maja Handke przygotowała dla „AD” zapowiedzi dwóch wyjątkowych tej jesieni wystaw: wiedeńskiej ekspozycji w Albertinie „Picasso – Bacon: Co to znaczy być człowiekiem”, kuratorowanej przez Michaela Peppiatta, uznawanego za jednego z najważniejszych ekspertów z dziedziny sztuki XX wieku na świecie, i prezentowanej w krakowskim Bunkrze Sztuki „Polski dizajn. Biografia przedmiotu / Biografia projektanta”. „Wszystkie wybrane na tę wystawę artefakty łączy to, że ich wartość nie jest przeliczalna na pieniądze, ale na gramy wspomnień, kilowaty emocji, siłę budzonych skojarzeń” – pisze autorka („Rzeczy osobiste”).

Zdjęcie: Mili Studio

Niematerialną wartość zyskują też często przedmioty wykorzystane w filmowych blockbusterach. Z okazji polskiej premiery nowego dzieła Pedra Almodóvara, „Gorzkie święta”, wraz z jego współpracownikami przyglądamy się ikonom dizajnu, które kształtują niepowtarzalną estetykę filmów hiszpańskiego mistrza („Popielaty błękit Almodóvara).

Zdjęcie: Pablo Zamora

O kolekcjonowaniu współczesnej sztuki afrykańskiej, eksperymentach i kolektywnym działaniu artystów rozmawiamy z kolei z Marwanem Zakhemem, założycielem Galerii 1957, najważniejszej z prywatnych przestrzeni prezentujących sztukę nowoczesną w Akrze. „W Ghanie artyści nawzajem się napędzają, współpracują ze sobą i wzajemnie chronią. To ważny moment tworzenia się nowego kanonu w historii sztuki” – mówi w rozmowie z Maksem Cegielskim („Kanon wspólnotowy”).

Praca Ibrahima Mahamy. Zdjęcie: White Cube (Theo Christelis)