Nasz artystyczny, majowy numer zaczynamy od przechadzki po japońskim Enoura Observatory, w którym architekturę i sztukę podporządkowano ruchom ciał niebieskich. Precyzyjnie, jak w Stonehenge, przygotowano tam „ścieżkę” dla promieni słonecznych podczas przesileń, letniego i zimowego. Artysta konceptualny Hiroshi Sugimoto tworzył to niezwykłe miejsce przez 20 lat, nawiązując do lokalnych tradycji budowlanych, obrządków shintoistycznych i pogańskich misteriów solarnych („Zakazane związki”, Maja Mozga-Górecka).
Kto tej wiosny wybiera się w przeciwnym kierunku, na Zachód, na przykład do Belgii, zajrzeć może do nowego muzeum w tamtejszym Kortrijk, zaprojektowanego przez duet Barozzi Veiga znany w Polsce ze szczecińskiej filharmonii. Jak Francuz i Włoch spojrzeli na dawne opactwo dowiecie się z artykułu „Dom otwarty”, Tomasza Żylskiego. Zdążających na Południe zachęcamy zaś do odwiedzenia wielkiej retrospektywy Marka Rothki we Florencji, która dla dzieł amerykańskiego malarza abstrakcjonisty tworzy zupełnie nowy, frapujący kontekst (Dorota Roesler, „Ćwiczenia z koncentracji”).
Zdjęcie: © Simone Marcolin
Artystą, którego postać przybliżamy w majowym numerze, jest Cezary Poniatowski. Jego prace są jak „totemy, ołtarze i świątynie dawno wymarłych kultur albo przybyszów z innych planet. Rzeźby ze starych dywanów i resztek mebli przywołują duchy dawnych właścicieli, by stworzyć nowe światy” piszą Max Cegielski i Anna Zakrzewska w tekście „Wariacje mieszkaniowe”. Z kolei Maja Handke przygotowała dla „AD” relację z wystawy towarzyszącej Biennale Sztuki w Wenecji a poświęconej Marii Jaremie i Tadeuszowi Kantorowi. Co łączyło tę dwójkę znakomitości polskiej sztuki awangardowej, oprócz wycieczek na kajaki, dowiecie się z artykułu „Bliskie spotkania”.
Maria Jarema, Kompozycja, 1957 Starak Collection. Zdjęcie: © Starak Collection, Maria Jarema © spadkobiercy Marii Jaremy
Numer artystyczny byłby niepełny bez sztuki użytkowej. W dawnej klinice psychiatrycznej Gut w szwajcarskim St. Moritz „najbardziej prestiżowe galerie świata redefiniują sposób obcowania z obiektami kolekcjonerskimi” pisze Magda Mazur w swojej relacji z tegorocznej edycji targów dizajnu kolekcjonerskiego NOMAD („Żywy dialog”).
Zdjęcie: © Stéphane Aboudaram, We Are Contents
I wreszcie wnętrza. „Kiedy zobaczyłam bohaterkę naszej sesji okładkowej na schodach jej willi w maltańskim Rabacie, wiedziałam, że to nie jest po prostu kolejna historia o nieruchomości. Trzeba się prawdziwie zakochać, żeby w splądrowanym i zrujnowanym budynku zobaczyć dawne piękno i zapragnąć, by znów był wspaniały”, wspomina we wstępniaku redaktor naczelna. A w tekście „Na styku światów” opisuje, jak Omenaa Mensah, kolekcjonerka, filantropka i mecenaska artystów znalazła XIX-wieczną willę Luginsland i jak dziś zmienia ją w siedzibę LuginsLand of Art łączącą „świat wysokiej sztuki, architektury i dizajnu”.
Omenaa Mensah. Zdjęcie: © Magda Wunsche & Aga Samsel / Visual Crafters
Zastanawiacie się czasem, jakie skarby mają w swoich domach kolekcjonerzy? Mieszkanie w drapaczu chmur pokazują u nas Robert Onuska i Nacho Polo, twórcy nowojorskiej galerii StudioTwentySeven. A dla porównania mamy też paryską siedzibę Thibouta Van Den Bergha, twórcy galerii Kolkhoze („Pierzasty niedźwiedź i inne osobliwości” oraz „Siła kolektywu”, oba teksty autorstwa Tomasza Żylskiego).
Zdjęcie: © William Jess Laird
Z kolei do rzymskiego domu i ogrodu pełnego sztuki Mario Ceroliego zajrzała Laura Leonelli („Sękate opowieści”) – pisze dla nas o nibyjęzykach i atlasach dźwigających figury geometryczne. Rzeźby te wraz z całą przestrzenią należącą do włoskiego artysty już w tym roku zostaną udostępnione zwiedzającym. Póki co zachęcamy do obejrzenia ich na naszych łamach.
Zdjęcie: © Simon Watson
