Reinterpretacja architektury lat 70.
Casa della Sughera (wł. Dom pod dębem korkowym) usytuowana jest na stromym zboczu zwróconym w stronę morza i wyspy Tavolara. Dom rozciąga się na dwóch kondygnacjach, częściowo zagłębionych w zboczu i zwieńczonych białym, rzeźbiarskim tarasem, z którego wyrastają kominy. Ich geometria nawiązuje do profilu Tavolary. Oba poziomy różnią się materiałami oraz sposobem, w jaki otwierają się na przestrzeń zewnetrzną.
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Górną kondygnację wykończono chropowatym białym tynkiem. Usytuowane na tyłach schody wejściowe otaczają kępy liriope i barwinka, tworząc miękkie nasadzenia w rozproszonym cieniu rzucanym przez filireę i oleandry. Dolny poziom, obłożony lokalnym granitem i urozmaicony nieregularnymi łukami, płynnie wpisuje się w mury oporowe oraz strefę basenu.
.jpg)
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
.jpg)
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zaproponowane przez gosplan centralne otwarcie stanowi punkt ciężkości projektu – dużą, dostępną przestrzeń, która łączy pierwotne skrzydła i staje się nowym centrum domu. To wycięcie powiększa strefę dzienną, otwiera widok na południową stronę i znajdujące się za budynkiem zbocze, poprawia naturalną wentylację, a także wizualnie łączy nieruchomość z morzem i Tavolarą.
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Z tyłu domu dąb korkowy staje się punktem odniesienia dla niewielkiego, zamkniętego ogrodu. Wokół niego, wykorzystując różnice wysokości terenu, poprowadzono ścieżkę. Wśród kamiennych monolitów wyrasta płożący rozmaryn i tulbagia, a zakrzywione schody oplatają tę przestrzeń, łącząc ogród z tarasem na dachu.
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Od strony morza oba poziomy łączy wysunięty balkon zwieńczony drewnianą konstrukcją, która wychodzi poza obrys budynku i tworzy okap przywodzący na myśl formy Franka Lloyda Wrighta. Nie jest to jedynie element pomocniczy – jego obecność przedłuża strefę mieszkalną na zewnątrz i pozwala na wprowadzenie materiałów innych niż te zastosowane w pozostałych częściach domu. Jego forma łączy oba poziomy, pośrednicząc między granitowym murem a tynkowanymi przestrzeniami, a także filtruje światło wpadające do wnętrza i kadruje widoki od strony morza.
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Ciągłość między wnętrzem a zewnętrzem podkreśla bazaltowa posadzka ułożona w nieregularny wzór przypominający diagram Woronoja. Ten sam wzór zastosowano na powierzchni basenu, tworząc bezpośrednią relację między przestrzeniami mieszkalnymi a wodą. Zastosowane w projekcie drewno dębowe, ociepla przestrzeń i nawiązuje do oryginalnych belek dachowych z lat 70. Z dębu wykonano meble na zamówienie, ramy okienne i pergole. Ciepło we wnętrzach podkreślają również terakotowe płytki, które pojawiają się m.in. w sypialni.
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zdjęcie: Anna Positano – Studio Campo
Zobacz też:
- Ten leśny dom zaprojektowano, by odkrywać go stopniowo
- Kolorowe mieszkanie w Montrealu, które wprawia w dobry nastrój
- Siła sióstr: sprawdzian z empatii w domu pod Poznaniem
