Układ wnętrza wyznaczył kierunek aranżacji
Mieszkanie mieści się w budynku tuż przy Place de Clichy, w 9. dzielnicy Paryża. To klasyczna, mieszczańska kamienica wzniesiona w latach 30. XIX wieku, na długo przed przebudową miasta za czasów Haussmanna. W okolicy Pigalle, w ówczesnym tętniącym życiem Paryżu, mieszkali artyści.
Charakterystyczny dla mieszczańskiej architektury układ obejmuje na powierzchni 100 m² pokoje reprezentacyjne od strony ulicy, z długim balkonem biegnącym wzdłuż elewacji, oraz sypialnie i pomieszczenia gospodarcze wychodzące na dziedziniec. Łączy je długi, ślepo zakończony korytarz, a całość opiera się na klasycznym planie w kształcie litery L, który nie pozostawia wiele swobody w aranżacji.
„Chciałam zaakceptować te ograniczenia, zamiast za wszelką cenę próbować je zniwelować” – przyznaje architektka Anne Chaperon, odpowiedzialna za kompleksową renowację mieszkania. „Układ wnętrza narzucał sposób jego organizacji: łazienki mogły pozostać tylko w dotychczasowych miejscach, a w pokojach reprezentacyjnych zachowały się listwy dekoracyjne i parkiet ułożony w jodełkę. Wszystkie te elementy stały się punktem wyjścia dla projektu” – podkreśla projektantka.
.webp)
Salon mieni się odcieniami zieleni, które powtarzają się w gabinecie i sypialni. Na zielonym marmurowym stoliku kawowym o swobodnie ukształtowanym blacie (Selency) stoją vintage`owe kielichy ze szkła przydymionego (Incuntrà Galerie). Przed nim znajduje się fotel lc1 z odchylanym oparciem projektu Le Corbusiera, kapelusz projektu Katia Soussan (Incuntrà Galerie) oraz stołek „Coin du monde” (Incuntrà Édition). Na kanapie leżą poduszki (The Socialite Family). Po lewej stronie stoi wazon „Monument” projektu Eingang Studio (Incuntrà Galerie). Na ścianie wisi obraz „Lignes retrouvées” Daphné Gamble, kuratorka: Anne Sirot. Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Kolory budują przestrzeń
Choć sztywny układ pomieszczeń w dużej mierze narzucał rozwiązania aranżacyjne, na kierunek projektu wpłynął również zawód właścicielki. Jako bankierka inwestycyjna, przyzwyczajona do długich dni pracy, potrzebowała przestrzeni, która pozwoli jej świadomie gospodarować czasem i odpoczywać. „Chciałam stworzyć dla niej miejsce, w którym czas ma znaczenie, a każda przestrzeń pełni określoną funkcję i zapewnia inny rodzaj komfortu” – wyznaje Chaperon.
Aby podkreślić odrębny charakter poszczególnych pomieszczeń, Anne Chaperon sięgnęła po paletę głębokich, niekiedy ciemnych barw. Już od wejścia uwagę przyciąga baskijska czerwień, którą pokryto całą powierzchnię korytarza. Tworzy ona ciemną oś komunikacyjną, kontrastującą z łagodniejszymi kolorystycznie wnętrzami. Należy do nich jasna kuchnia z podłogą z lastryko i prostokątnymi wstawkami z zielonego marmuru, a także usytuowany na końcu korytarza apartament, w którym dużą ścianę osłonową pokryto szmaragdowozielonymi płytkami zellige.
Każdy kolor zapowiada inne pomieszczenie i jego funkcję. Gabinet, który pełni również rolę pokoju gościnnego, utrzymano na przykład w odcieniu nocnego błękitu. Zestawiając chłodne tony z ciepłymi barwami, Anne Chaperon stworzyła wnętrze, które prowadzi przez kolejne odsłony kolorystyczne. Przejście od ciemnych stref do jasnych pomieszczeń pozwala niemal zmysłowo odczuć zmianę atmosfery. Jednym z takich wnętrz jest salon z czterema oknami ustawionymi w rzędzie, którego ściany i wyposażenie utrzymano w pudrowym beżu.
.webp)
Ogromny salon, o bardziej klasycznej, romantycznej atmosferze, łączy dwa pierwotne pomieszczenia, które architektka Anne Chaperon rozdzieliła, projektując portyk wsparty na czterech kwadratowych filarach, kontrastujących swoją formą z charakterystycznymi dla początku XIX wieku, ozdobionymi kwiatowymi gzymsami tego pomieszczenia. Element ten współgra z geometrią biblioteki wykonanej na zamówienie, o grubych liniach przypominających stylistyką lata 80., a także z efektownymi cokołami, ścianami i słupami pomalowanymi na baskijski kolor czerwony. Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Nad stołem z litego drewna akacjowego „Suzanne” (Tikamoon) wiszą lampy Ph5 projektu Poula Henningsena (Louis Poulsen). Wokół niego stoją jasnoniebieskie krzesła projektu Bruno Reya. Dywan (Zara Home). Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Na stole z litego drewna akacjowego „Suzanne” (Tikamoon) stoją świeczniki „Bunker I, II i III” projektu Eingang Studio (Incuntrà Galerie). Na ścianie wisi obraz „Nuée Minérale” Cécile Bercovici (Incuntrà Galerie). W bibliotece widać zestaw dwóch elementów z emaliowanego czarnego kamionki „Mouvement” projektu Candide’a Renarda, dwa wazoniki „Gaïa” i „Félin” zaprojektowane przez Audrey Langlet oraz dzieło z kamionki i porcelany „Fleur Marine” artysty Odu (wszystkie trzy z Incuntrà Galerie). Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Reinterpretacja XIX-wiecznej estetyki
Jak już wspomniano, Anne Chaperon zachowała klasyczny, mieszczański układ mieszkania, nadając mu jednocześnie bardziej współczesny charakter. Dobrym przykładem jest przestronny salon o klasycznej, romantycznej atmosferze. Projektantka połączyła dwa pierwotne pomieszczenia, oddzielając je portykiem wspartym na czterech kwadratowych filarach. Jego geometryczna forma kontrastuje z kwiatowymi motywami zdobiącymi gzymsy z początku XIX wieku, zachowane w obu częściach salonu.
Kontrast ten współgra z geometrią wykonanej na zamówienie biblioteki, której masywne linie przywodzą na myśl estetykę lat 80. „Nie chodziło o to, by ukryć strukturę mieszkania, lecz pozwolić jej oddychać i ożywić ją za pomocą współczesnych, bardziej swobodnych form” – wspomina architektka.
Wyraziste linie – grube, niekiedy płynne i organiczne – wprowadzają do wnętrza nową dynamikę. Pojawiają się w formie cokołów, na ścianach i filarach, które dodatkowo podkreślono, malując je na baskijską czerwień.
Przedpokój i długi korytarz w kształcie litery L są ciemne. Zamiast je rozjaśnić, Anne Chaperon pokryła je jednolitą warstwą czerwieni baskijskiej, aby jeszcze bardziej podkreślić kontrast z jasnością pomieszczeń mieszkalnych. W salonie znajdują się dwa wejścia, które architektka postanowiła zachować w niezmienionym stanie, nadając im w ten sposób absolutnie graficzny charakter. Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri oraz Incuntrà Galerie
Nad fotelem z chromowaną ramą z serii O-Line, zaprojektowanym przez Herberta Ohla w latach 80. (Selency), wisi lustro Pond (Ferm Living). Poczucie pustki w połączeniu z farbą pokrywającą całą powierzchnię nadaje temu przedpokojowi atmosferę rodem z filmów Lyncha. Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Pomieszczenia reprezentacyjne
Geometryczne motywy pojawiają się również w kuchni, na podłodze z lastryko w lnianym odcieniu, ozdobionej kwadratowymi wstawkami z marmuru Verde Alpi. Zestawiono je z łagodniejszymi liniami białego stołu barowego i dębowych półek.
Warto zatrzymać się przy tym niewielkim pomieszczeniu, typowym dla klasycznych mieszkań z XIX wieku, a później także kamienic haussmannowskich. Ani Anne Chaperon, ani właścicielka nie chciały włączać kuchni do strefy dziennej. To świadoma decyzja. Właścicielka nie gotuje i zależy jej na tym, by pomieszczenia reprezentacyjne służyły wyłącznie przyjmowaniu gości, a nie przygotowywaniu posiłków. Takie podejście stopniowo zyskuje na popularności, choć wciąż pozostaje niszowe. Wpisuje się jednak w miejski styl życia, szczególnie charakterystyczny dla górnej części 9. dzielnicy Paryża, od dawna kojarzonej z rozrywką. Dzień upływa na pracy, a wieczorem wychodzi się na kolację. To powrót do niewielkiej kuchni, która nie musi być eksponowana we wnętrzu.
Sypialnia, zaprojektowana w bardziej współczesnym duchu, przyjmuje formę prywatnego apartamentu. Prowadzi do niej wejście przez łazienkę, w której wanna została otoczona falującą, organiczną formą podwyższenia z polerowanego betonu, przypominającą delikatnie rozlaną plamę. Przylegający do niej fragment ściany pokryty szmaragdowozielonymi płytkami zellige oddziela strefę kąpielową od właściwej części sypialni niczym zielona zasłona.
Swobodna, płynna linia zabudowy eksponuje wannę i wyznacza półotwartą, zieloną strefę w obrębie sypialni. Jednocześnie przełamuje sztywność korytarza, na którego końcu znajduje się apartament, stanowiący ostatni punkt tej przestrzennej wędrówki.
Biuro pomalowano na jednolity kolor nocnego błękitu. Zachowano jego wnękę oraz listwy, nawiązujące do stylu XIX wieku, i zestawiono je z biurkiem w skandynawskim stylu z lat 60., znalezionym na pchlim targu (Selency), krzesłem z chromowanymi metalowymi podłokietnikami Wire (HK LIVING) oraz lampą Marta (The Socialite Family). W wnęce stoi wazon „Fragment” projektu Katia Soussan, a na regale – świecznik „Néolithique” (oba z Incuntrà Galerie). Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Kolory i wyposażenie
Aby przełamać romantyczno-klasyczny charakter mieszkania, Anne Chaperon zestawiła go z nowoczesnymi meblami i dodatkami – od projektów z lat 50. XX wieku po współczesne wzornictwo. Wyjątkiem jest lustro w stylu Bauhausu z lat 30., umieszczone w łazience. W pozostałych pomieszczeniach dominują elementy o zdecydowanie współczesnym charakterze.
W jadalni baskijską czerwień przełamują wiszące lampy Poula Henningsena z pomarańczowymi akcentami, a jasnoniebieskie krzesła projektu Bruno Reya wprowadzają subtelny kontrast. Na środku stołu ustawiono surowe, betonowe świeczniki o graficznych formach, zaprojektowane przez Eingang Studio.
O ile jadalnia kolorystycznie nawiązuje do przedpokoju, o tyle salon czerpie z palety barw gabinetu i sypialni. Dzięki temu poszczególne wnętrza różnią się od siebie, a jednocześnie tworzą spójną całość. „Te dwie przeciwległe przestrzenie różnią się kolorystyką. W salonie dominują odcienie zieleni. Zielony dywan, na którym stoi kultowy fotel Le Corbusiera o niezwykle lekkiej formie, zestawiłam ze znalezionym na pchlim targu marmurowym stolikiem. Jest ciężki, ale jego blat ma organiczne, płynne, niemal eteryczne linie” – opowiada Anne Chaperon.
Wokół stolika zgromadzono kanapę projektu Katii Soussan i betonowy wazon z Eingang Studio. Na ścianie zawisło natomiast delikatne płótno Daphné Gamble, ozdobione graficznymi liniami w stonowanym odcieniu błękitu. Powstała w ten sposób eklektyczna kompozycja, w której różnorodne formy i materiały zapowiadają komfort i zachęcają, by rozgościć się we wnętrzu.
Kuchnia zachowała swój pierwotny układ: jest to niewielkie pomieszczenie, do którego prowadzi długi korytarz. Architekta i właścicielka postanowiły pozostawić ją w dotychczasowym miejscu, nie włączając jej do salonu. Jej urok podkreśla jednak posadzka z lastryko z wtrąceniami zielonego marmuru (Mosaïc Factory). Włoskie kubki do espresso z vintage’owego stali nierdzewnej (Incuntrà Galerie). Stołek barowy projektu Bruno Reya. Kinkiet Elisa zaprojektowany przez Vertbois. Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri oraz Incuntrà Galerie
Na dębowych półkach o swobodnych kształtach stoją kubki „Verde” i „Nebula Forest” projektu Audrey Langlet (Incuntrà Galerie). Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Eklektyzm i kontrasty
Anne Chaperon udało się połączyć wszystkie te elementy w spójną całość. Różnorodność stylów nie zakłóca harmonii wnętrza, a efekt jest nie tylko estetycznie udany, lecz także sprawia, że od razu można poczuć się tu swobodnie. Podobne podejście widać w gabinecie, gdzie romantyczną wnękę i dekoracyjne listwy zestawiono z biurkiem w skandynawskim stylu z lat 60., znalezionym na pchlim targu, lampą z lat 70. marki The Socialite Family oraz współczesnym krzesłem HK Living.
Warto jeszcze zwrócić uwagę na przedpokój, w całości pomalowany na baskijską czerwień, która przybiera tu ciemniejszy odcień i nabiera niemal lynchowskiego, nieco surowego charakteru. To wnętrze pełne niuansów, operujące światłocieniem, w którym odbicia potęgują wrażenie przestrzeni, a pozorna pustka okazuje się złudzeniem. Lustro i fotel o miękkich, fantazyjnie wygiętych kształtach przywodzą na myśl surrealistyczne formy znane z twórczości Dalego. Przedpokój staje się dzięki temu przestrzenią pełną symboli i zmysłowych wrażeń. Doskonale oddaje charakter całego mieszkania, które mimo bogactwa form i przemyślanych zestawień pozostaje dalekie od ostentacyjnego przepychu. I właśnie w tej sprzeczności tkwi jeden z największych atutów projektu.
Więcej projektów Anne Chaperon: annechaperon.com
Długi korytarz w kształcie litery L, wykończony w kolorze czerwonym niczym z Kraju Basków, prowadzi do głównego apartamentu, który otwiera się na łazienkę z wanną umieszczoną na podwyższeniu o łagodnych kształtach. Fragment ściany pokryty szmaragdowozielonymi zelligami (Mosaïc Factory) oddziela łazienkę od części sypialnej. Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
W sypialni za stolik nocny służy fragment trawertynu w stylu vintage (Incuntrà Galerie). Obok stoją wazony „Duo” projektu Francka Arnauda (Incuntrà Galerie). Włącznik z serii „Onde” (Modelec). Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
W sypialni powtarza się kolorystyka salonu. Na łóżku leżą poduszki (The Socialite Family). Nad nim wisi obraz „Let’s follow the foggy creek” Élodie Mra, kuratorka: Anne Sirot. Ceramiczna lampa wisząca „Épopée” (La Redoute). Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Nad szafką z umywalką w stylu vintage (Selency) znajduje się lustro w klimatach Bauhausu (Selency). Płytki zellige (Mosaïc Factory). Ceramiczna lampa wisząca Épopée (La Redoute). Włączniki z serii Onde (Modelec). Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Wanna w stylu retro i jej zaokrąglenia przypominają kształt podwyższenia. „Kurtynowa” ścianka działowa jest otwarta z obu stron. Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie
Umywalka ze stali nierdzewnej stanowi dopełnienie lustra w stylu Bauhaus (Selency). Zellige (Mosaïc Gactory). Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri oraz Incuntrà Galerie
W łazience znajduje się duże okno, które zapewnia przyjemną jasność. Stołek „Coin du monde” (Incuntrà Édition). Na vintage’owej szafce pod umywalkę (Selency) stoi wazon projektu Francka Arnauda (Incuntrà Galerie). Zdjęcia: Jean-Baptiste Thiriet. Stylizacja i scenografia: Agathe Poiri i Incuntrà Galerie.
Artykuł oryginalnie ukazał się na stronie AD France.
Zobacz także:
- Elegancja w wersji mini – mieszkanie w Paryżu
- Niezwykła przebudowa niewielkiego domu w Paryżu
- Zrozumieć kody. Projekt dwupoziomowego mieszkania w Paryżu
