Miał być architektem wnętrz. Został rzemieślnikiem. Daniel Mencel, syn cukiernika, wychował się w domu, w którym mistrzostwo osiągano pracą własnych rąk. Szybko zrozumiał, że to także jego przeznaczenie. – Pojęcie „rzemiosło” poznałem dzięki ojcu. On pozwolił mi zrozumieć, czym jest odpowiedzialność za pracę i wierność zasadom oraz jak wielką wartość ma zdobywane przez lata doświadczenie. A także to, że najdoskonalszym narzędziem jest ręka człowieka – opowiada.
Szukając własnej drogi do tworzenia perfekcyjnych obiektów, Mencel ułożył cały katalog zasad: drewno ma być wolne od sęków. Rysunek słojów ma być harmonijny, dlatego najczęściej jeden mebel równa się jeden kawałek deski. A łączenia elementów nie powinny być ani za luźne, ani za ciasne, tylko idealne. – Kiedyś ich spasowanie zajmowało mi cały dzień, dzisiaj zabiera ułamek tego czasu. I jestem z tego dumny, bo stolarstwa nauczyłem się sam, metodą prób i błędów – mówi.
DĘBOWA ŁAWKA BCH-101 ma ciemniejsze wstawki z orzecha amerykańskiego. Zdjęcie: Daniel Mencel.
DANIEL MENCEL: „Pracy ręcznej nie definiują siła ani moc, ale delikatność i wyczucie”. Zdjęcie: Daniel Mencel.
A wszystko dlatego, że któregoś dnia w poszukiwaniu czegoś, czym mógłby urządzić studenckie mieszkanie, trafił do starego magazynu pod Wrocławiem pełnego mebli będących przykładem najlepszego duńskiego dizajnu.
– Inspirację można znaleźć w naprawdę dziwnych miejscach. Tamta wizyta zrobiła na mnie tak wielkie wrażenie, że przez kilka dni nie mogłem zasnąć ani myśleć o niczym innym. Tak oto Hans Wegner, Finn Juhl i Børge Mogensen na zawsze zmienili moje życiowe plany, cele, kierunek rozwoju. Pierwszy raz zobaczyłem coś tak imponującego. Pojąłem, że duński dizajn to dla mnie kwintesencja rzemieślniczego kunsztu: wyjątkowe projekty zrealizowane z najwyższą dbałością o każdy detal. I że ja też chcę się tak posługiwać drewnem – wspomina.
Żeby się tego nauczyć, zamknął się na siedem lat w małym domku na skraju lasu, z dala od ludzi, i ciężko pracował od rana do wieczora nad zgłębianiem tajników tradycyjnej sztuki stolarskiej. – Oddałem się temu całkowicie. Miałem świadomość, jaką jakość chcę osiągnąć. Liczyłem się z tym, że zajmie to sporo czasu, niektóre rzeczy nie wyjdą, coś wyrzucę, coś zrobię raz jeszcze. Ale wiedziałem, dokąd chcę dojść. I byłem pewien, że któregoś dnia mi się to uda – dodaje projektant.
Dzisiaj jego chorzowska pracownia ma w portfolio kolekcję mebli osadzonych w śląskim modernizmie i nawiązujących do estetyki Bauhausu. Nie dziwi więc, że Daniel Mencel dołączył do grupy artystów i rzemieślników skupionych wokół projektu Nowy Europejski Bauhaus, inicjatywy Komisji Europejskiej mającej na celu promowanie zrównoważonych, estetycznych i inkluzywnych rozwiązań w architekturze, wzornictwie i sztuce. Przeszedł daleką drogę, choć podkreśla, że wciąż jest na jej początku. – Wierzę, że znajomość materiału i technik w połączeniu z wizją pozwalają stworzyć produkt ergonomiczny, trwały i piękny. Marzę, by dzięki mojej pracy udało się uchronić od zapomnienia tradycyjne stolarstwo. Kawałek drewna obrobiony ręką człowieka zawsze będzie miał w sobie trochę magii – wyznaje.
FOTEL ACH-101 to hołd dla twórczości Duńczyka Hansa Wegnera. Wykonanie jednej pary ręcznie modelowanych podłokietników zajmuje dwa dni. Zdjęcie: Maciek Goc.
FOTEL LCH-105 z drewna sapele i mosiądzu w zabytkowej przestrzeni Pałacu Kultury Zagłębia z 1958 roku w Dąbrowie Górniczej. Skórzane siedzisko ma wypełnienie z puchu i pierza. Obok stolik ct-101. Zdjęcie: Daniel Mencel.
Zobacz także:
Dom w Somerset: świeży look inspirowany angielską wsią
Hiszpański dom w stylu minimalistycznym
Mieszkanie w Krakowie potrzebowało cudu. Poprzedni wykonawca zostawił je w opłakanym stanie
