Najpiękniejsze sypialnie zaprojektowane przez architektów z włoskiej listy AD100

Najpiękniejsze sypialnie według architektów z włoskiej listy AD100 2026

Sypialnia to najbardziej intymne i prywatne miejsce w domu – nasze gniazdko z dala od zgiełku świata. W domach zaprojektowanych przez projektantów z AD100 staje się ona pewnego rodzaju manifestacją, zdolną opowiadać o tożsamości kulturowej, odległych inspiracjach i wyrafinowanych zabiegach stylistycznych. Zobaczmy je: od tej w egzotycznym domu Tareka Shamma, położonego pół godziny drogi od Kairu, przez minimalistyczną Vincenza De Cotiisa, po warstwowe kompozycje Natalii Bianchi, organiczną Stefano Belingardi Clusoniego, styl vintage Casa Muñoz i klasyczną reinterpretację Umberto Branchiniego, aż po rzeźbiarską moc Franka Gehry`ego i współczesną Wenecję Luca Nichetto. Strefa sypialna jawi się jako prawdziwy manifest projektowy, gdzie design staje się osobistą opowieścią.

Egzotyka Tareka Shamma

Z Kairu do domu rodzinnego Tareka Shamma można dojechać samochodem w pół godziny. To wystarczająca odległość, aby odłączyć się od codzienności. Wśród zapachów mango i pustyni egipski projektant Tarek Shamma zrealizował swoją wizję domu. Wybrał prostą i jasną architekturę, w której każdy szczegół opowiada pewną historię. To architektura o czystych liniach, w całości wyposażona w miejscowy marmur z Brescii i Galali, obecny również we wnętrzach. Całość stanowi harmonijne połączenie tradycyjnych elementów ze współczesnymi. Po prawej stronie znajduje się strefa dzienna i sypialnia Shamma, pozostałe pokoje znajdują się na piętrze.

W sypialni Tareka Shamma znajduje się lampa podłogowa według jego projektu, dywan Kerman (Ubuntu Art Gallery) oraz stara turecka skrzynia. Zdjęcie: Felix Speller.

Współczesny minimalizm według Vincenza De Cotiisa

„Kiedy znaleźliśmy to mieszkanie, nie było śladu po jego pierwotnej formie. Zdecydowaliśmy się całkowicie odnowić wnętrza, zwracając szczególną uwagę na atmosferę i charakter, które mogły stworzyć określone materiały. Dzięki temu można było przywoływać pewne historyczne wspomnienia”, opowiada De Cotiis, architekt i projektant tego klejnotu osadzonego w starożytnych murach, miejskiej jaskini, w której czas wydaje się zatrzymać i zamienia się w estetyczny czar. Architekt zaprojektował tu dopasowaną do swoich potrzeb przestrzeń, w której miękkie i twarde, surowe i wypolerowane, błyszczące i matowe, przeszłe i przyszłe powierzchnie nadają rytm codzienności metropolii, otulonej pięknem.

Sypialnia z niestandardowym łóżkiem z aksamitu i jedwabiu, obraz Untitled 32 projektu Vincenza De Cotiisa, a także rzeźba z mosiądzu zawieszona na ścianie. Zdjęcie: Martin Morrell. Stylizacja i produkcja: Francesca Santambrogio.

Eleganckie wnętrze o silnej osobowości dzięki tapecie. Projekt Natalii Bianchi

Ca’ Brutta, arcydzieło Giovanniego Muzio, jednego z najbardziej światłych interpretatorów stylu Novecento, pozostaje do dziś jednym z najwybitniejszych przykładów przełożenia na konkretny projekt metafizycznej estetyki Carla Carrà, która wymyka się klasycznej harmonii – to projekt z czystych form i solidnych brył. Budynek ten przyciągnął uwagę Natalii Bianchi do tego stopnia, że pod koniec 2021 roku zaproponowano jej możliwość zostania jedną z jego opiekunek. Przywracając racjonalne proporcje z przeszłości, projektantka stworzyła wyrafinowane antynomie materiałowe, łącząc reminiscencje secesyjnej precyzji z surowością Wiener Werkstätte. 
 

Główna sypialnia. Tapicerka z tkaniny Le Manach (Pierre Frey). Na konsoli stoi lampa Robinsona Ferreux Maeght, pod ścianą – krzesło Superleggera projektu Gia Pontiego (Cassina). Na ścianie wiszą dzieła Sola LeWitta i Andy’ego Warhola. Zdjęcie: Simon Watson. Stylizacja: Sarah de Beaumont.

Organiczna i minimalistyczna estetyka Stefano Belingardiego Clusona

To mieszkanie zajmuje trzy poziomy połączone spiralnymi schodami o stalowej konstrukcji, a jego ściany wykończone są ręcznie nakładanymi tynkami. Na najniższym poziomie znajdują się prywatne pokoje, w tym sypialnie i łazienki, na środkowym pomieszczenia dzienne i jadalnia oraz dostęp do większego z dwóch tarasów. Celem Belingardiego Clusona było stworzenie architektury o wystarczająco silnym charakterze, aby minimalistyczny styl nie oznaczał rezygnacji z wrażenia ciepła we wnętrzu.

Dzieło znajdujące się w niszy zostało wykonane przez Franca Mazzucchelliego. Zdjęcie: Giulio Ghirardi.

Styl vintage lat 60. i 70. w Casa Muñoz

Umiejętność nadania duszy projektowanym wnętrzom jest z pewnością jedną z wielu niezwykłych cech Mafaldy Muñoz i Gonzalo Machado. Świetnym tego przykładem jest ten dom z aluminium i szkła o nietypowych proporcjach i współczesnym charakterze, zaprojektowany przez Ignacia Vicensa w La Moraleja, jednej z dzielnic Madrytu. Część sypialna jest wyłożona drewnem kasztanowym, natomiast dzienna – orzechowym. Drewno, wprowadzone zostało w postaci boazerii i łączy się z kolorowymi tkaninami i lakierowanymi detalami. Stworzono tu przytulną atmosferę, inspirowaną brazylijskim i kalifornijskim modernizmem, która dobrze pasuje do amerykańskich korzeni właściciela.

W sypialni, na stolikach nocnych projektu Gonzalo Machado i Mafaldy Muñoz (M.-M. Editions) stoją lampy projektu Françoisa Dimecha. Zdjęcie: Giulio Ghirardi. Stylizacja: Sarah de Beaumont.

Nowa interpretacja klasycznego stylu – między sztukaterią a weneckimi aksamitami – projekt Umberta Branchiniego

Apartament zajmuje główne piętro zabytkowego budynku, w którym udało się zachować klasyczny charakter przestrzeni o dostojnych proporcjach. Umberto Branchini podkreślił oryginalne detale, stosując farby wapienne i jedwabne aksamity na ścianach. Dzięki wykonanym na zamówienie szafom, połączeniom współczesnego designu i przedmiotów vintage, ozdobnym żyrandolom, fakturom materiałów i „nomadycznym” akcentom – takim jak drewno eukaliptusowe – wnętrza te są pełne ciepła.

W głównej sypialni znajduje się wykonane na zamówienie łóżko z tapicerowanym zagłówkiem i ławka z Soho House. Na podłodze leży berberyjski dywan. Nad całością góruje żyrandol ze szkła Murano. Fotele to projekt Gia Pontiego, a stolik pochodzi z Selina Porta Romana. Zdjęcie: DePasquale + Maffini. Stylizacja: Elena Mora.

Rzeźbiarska komnata w stylu Franka Gehry`ego

Ten dom jest w stylu Gehry`ego: potężny i skromny jednocześnie, przypomina rzeźbę, a sposób dobrania materiałów, rozplanowanie przestrzeni i dostępu światła tworzą symfonię zestawionych ze sobą mas, sugestywnych widoków i faktur. Ten ogromny budynek ma również ceglane wieże, szklaną wiatę przy wejściu, balkony z widokiem na otoczenie i kilka dachów z blachy falistej, które powstały w wyniku rozmowy Mehdipoura z Gehrym na temat chat w jego rodzinnym Iranie. Nie jest to oczywiście minimalizm: dom w swojej złożoności jest niemal barokowy, pełen doświadczeń sensorycznych i emocjonalnych.

W sypialni nad wezgłowiem łóżka wisi obraz Kikuo Saito. Łóżko i szafki nocne zostały zaprojektowane przez Wiseman Group. Kinkiety Canut są marki Estiluz z matowego niklu.

Współczesna Wenecja według Luci Nichetto – między tradycją a ikonami designu

Wenecja wlewa się do tego domu przez okna, odbijając się w kolorach wybranych przez Nichetto, dalekich od stereotypowej palety błękitów i odcieni zieleni, a jednocześnie głęboko związanych z miastem. Można tu odnaleźć czerwień ceglanych fasad – pojawia się w płytkach kuchennych, a kamień i marmur w gamie złamanej bieli ścian. Wyposażenie stanowi mieszanka elementów projektu Nichetto i ikon designu: stół e15 Philippa Mainzera, lustro Ultrafragola Sottsassa czy kanapa Saarinena dla Knolla.

Łóżko i meble znajdujące się w głównej sypialni zostały wykonane na zamówienie. W wnętrzu są też: lampa Sideris (Barovier&Toso), fotel Jack (Rolf Benz) i stolik Lato (&Tradition) projektu Luca Nichetto. Zdjęcie: Danilo Scarpati. Stylizacja: Elena Mora.

Artykuł oryginalnie ukazał się na stronie AD Italia. 
 

Zobacz także: 

Jak wygodnie przenocować gości na niewielkiej powierzchni?

Sypialnia - inspiracje i pomysły na jej urządzenie

Piętro wyżej — najlepsze pomysły na łóżka piętrowe i na antresoli do małych pomieszczeń