Wyjątkowe położenie
Budynek znajduje się o rzut beretem od Luwru, co miało ogromne znaczenie, ponieważ otoczenie stanowiło inspirację dla projektu. Kluczowy okazał się Paryski styl i światło, uwzględniono też orientację mieszkania na strony świata – Adeline Hémonnot postanowiła na nowo zinterpretować wnętrzem tworząc inną niż dotychczasowa atmosferę i wystrój. „Mieszkanie znajduje się na piątym piętrze, pod dachami z blachy cynkowej. Z założenia była to przestrzeń o niższej wartości w budynku haussmannowskim, ponieważ na tę kondygnację nie dojeżdżała winda”, wyjaśnia architektka wnętrz. „Wprowadziliśmy jednak wszystkie elementy charakterystyczne dla pięter reprezentacyjnych, zinterpretowane na nowo z zachowaniem charakteru właściwego dla tego mansardowego mieszkania”, zaznacza. Istnienie ścian lekko nachylonych zewnętrznych jest niemal niewidoczne dzięki regularnym otworom okiennym, które zostały okryte zasłonami, aby dodać im więcej majestatu. Okna nadają rytm długiej, 40-metrowej linii zewnętrznej w kształcie litery L, położonej od strony północno-zachodniej. Rytm pomieszczeń podkreślają też przejścia pomiędzy pokojami. Niektóre przejścia zostały pozbawione drzwi, co pozwala uzyskać lepszą perspektywę na całej długości mieszkania, w obu kierunkach.
Podwójne drzwi z olejowanego dębu w salonie zostały zaprojektowane przez Adeline Hémonnot. Pasują one do parkietu w tym samym odcieniu, podczas gdy ściany w kolorze kremowo-beżowym przywodzą na myśl kamień fasad w stylu haussmannowskim.. Przed leżanką Saint-Germain (Poliform) stoi stolik Alanda projektu Paola Piva. Na ścianie wisi praca, wykonana techniką tuszu i kolażu na papierze przez Anne Rodeno (kuratorka Anne Sirot). Zasłony szyte na miarę (Atelier Virginie Morel), dywan wykonany na zamówienie (Marguerite Le Maire). Zdjęcie: Amaury Laparra.
Rzemiosło i dziedzictwo
Ponieważ chodziło o stworzenie od podstaw prawdziwego wystroju w stylu haussmannowskim, Adeline Hémonnot zatrudniła doświadczonych rzemieślników. Gzymsy, medaliony i rozety zostały wykonywane z gipsu przez firmę Auberlet et Laurent, a wszystkie listwy i ramy zostały odtworzone zgodnie z dawnymi standardami. Stara podłoga parkietowa została zdemontowana, a oryginalne stare deski posortowano, po czym dodano do nich deski odzyskane ze starej podłogi parkietowej z innego mieszkania z końca XIX wieku, aby wszędzie odtworzyć podłogę w stylu epoki. W korytarzach oraz w przedpokoju można dostrzec intarsję parkietową w szachownicę i wzory geometryczne. Nie żyjemy już jednak tak jak za czasów barona Haussmanna. Nowy rozkład tego rodzinnego mieszkania obejmuje zatem duży salon, przestronną otwartą kuchnię umieszczoną w centrum mieszkania – miejsce niezbędne do życia w XXI wieku – a także apartament rodziców składający się z sypialni, łazienki, garderoby i gabinetu oraz strefę dla dzieci z dwiema dużymi sypialniami i łazienką. Te dwie prywatne strefy nocne znajdują się w tylnej części mieszkania i są oddzielone od pomieszczeń dziennych i reprezentacyjnych, które tworzą ciąg i wychodzą na fasadę.
Naturalne odcienie tworzą idealną paletę barw dla tej szlachetnej, inspirowanej stylem Haussmanna reinterpretacji poddasza. Każde pomieszczenie oddycha, a każda perspektywa jest starannie zaaranżowana. Kuchnia z jadalnią (Bulthaup) łączy w sobie nowoczesne wyposażenie z kultowym designem. Stół NVL projektu Jeana Nouvela oraz żyrandol z włoskiego szkła dmuchanego Bolle (Giopato & Coombes) dodają wnętrzu elegancji. Przestrzeń otwiera się szeroko na pomieszczenia mieszkalne, tworząc płynność dostosowaną do codziennego życia nowoczesnej rodziny. Po prawej stronie znajduje się stolik Platner (Knoll). Zdjęcie: Amaury Laparra.
Delikatna tonacja i jasność
Światło, które nigdy nie pada prosto przez okna – jedynie wieczorem – otacza wnętrza delikatną poświatą. To właśnie ta poświata była inspiracją do opracowania palety kolorów wnętrza, położonego wysoko i pozbawionego bezpośrednich sąsiadów. Adeline Hémonnot podkreśliła tę nieco mleczną tonację poprzez dobór farb, koloru drewna, tkanin, elementów wyposażenia, a nawet w odcieni kanap. Barwy są nieco przyćmione, co tworzy wrażenie rozproszenia. Ściany są jasnoszare, a sufity białe, aby nie przeładować wnętrza dodatkowymi kolorami. „Naszym zamiarem było stworzenie świata wizualnie płynnego. Jeśli dobrze się przyjrzeć, widać detale brył w przejściach, obramowaniach z listew, gzymsach, a także cokołach z listwami...”, opisuje. Do jasnego dębowego parkietu pasują drzwi z litego, olejowanego dębu zaprojektowane przez architektkę wnętrz, które dodają ciepłych, miodowych odcieni. „Ten projekt zrodził się ze spojrzenia na otoczenie budynku. Rozety na dzwonnicy Luwru zainspirowały mnie do stworzenia całego słownika dekoracyjnego, choć nigdy nie próbowałem ich kopiować. Wykonane przez stolarza artystycznego drzwi były punktem wyjścia do zaprojektowania wszystkich elementów stolarskich, inspirowanych Luwrem, a jednocześnie unowocześnionych dzięki żłobieniom, które są nawiązaniem do kształtu żeliwnych grzejników”, wyznaje.
Widok na salon i podwójne drzwi prowadzące do gabinetu z kuchni. Listwy, regularne obramowania okien z zawieszonymi zasłonami nadają rytm perspektywie i zapewniają przepływ światła. Dzięki zastosowaniu elementów charakterystycznych dla pomieszczeń reprezentacyjnych mieszkanie sprawia, że zapomina się o tym, iż jest to poddasze. Wokół stołu NVL (Jean Nouvel) stoją krzesła Mid-Century Modern projektu Normana Chernera. Zdjęcie: Amaury Laparra.
Opieka artystyczna Anne Sirot
W tym rodzinnym wnętrzu, zaprojektowanym jako oaza spokoju, poetycki kokon ponad zgiełkiem miasta, współgrają ze sobą meble zaprojektowane na zamówienie, współczesne oraz przedmioty znalezione na pchlim targu. Kuratorka Anne Sirot wspierała projekt, wybierając dzieła i przedmioty współczesne, które współgrają z architekturą, tworząc subtelne kontrapunkty między tradycją a nowoczesnością. „Naprawdę kierowałam się gustem właścicieli i wskazówkami Adeline. Chodziło o coś niezwykle spokojnego, bez ekstrawaganckich kolorów, co bardzo dobrze nawiązuje do atmosfery tego ostatniego piętra, utrzymanego w mlecznych odcieniach’’, wspomina. W każdym z pomieszczeń Anne Sirot postanowiła podkreślić jeden charakterystyczny element: w salonie pojawiła się praca wykonana tuszem na papierze autorstwa Anne Rodeno, a nad kominkiem praca Denisa Martina. Widać na niej białe akcenty, które odbijają światło padające na kominek. W przypadku wazonów idealnie sprawdziły się delikatne odcienie i organiczne kształty dzieł rzemieślniczki Sarah Movie. „Wygładzone elementy wyglądałyby zbyt dekoracyjnie. Potrzebne były bardziej charakterystyczne formy, zwłaszcza gliniane, które odbijają światło i podkreślają powierzchnie zastosowanych materiałów”, zaznacza Sirot.
.webp)
Elementy stolarskie wykonane na zamówienie zdobi wzór ze żłobień, będący nową interpretacją listew ze znajdującej się tuż obok dzwonnicy Luwru. Drzwi z dębu zostały stworzone przez stolarza artystycznego. To połączenie klasycznych listew i nowoczesnych żłobień nadaje charakter temu miejscu: odświeżony klasycyzm, nigdy niebędący pastiszem, zawsze zakorzeniony w swojej epoce. Zdjęcie: Amaury Laparra.
W przedpokoju znajduje się konsola z trawertynu (Talka), na której stoi ceramiczna waza projektu Jérémy’ego Niqueta. Zdjęcie: Amaury Laparra.
Odświeżony klasycyzm
W sypialni na każdym stoliku nocnym stoją malutkie obrazki Anne Rodeno, a na toaletce znajduje się subtelna praca artystki Sabatiny Leccia, wykonana techniką haftu i tuszu na papierze. „Adeline znakomicie poradziła sobie z całą częścią drewnianą. Nie mogłam zbytnio tego podkreślać, żeby nie zdominować przestrzeni”, wspomina. Tak więc w przedpokoju, na konsoli, wazon projektu Jérémy’ego Niqueta stanowi drobny akcent, który nawiązuje do świata drewna. Przed drzwiami do salonu, na rzeźbionej steli, stoi wazon z alabastru. Żaden z tych elementów nie został wyselekcjonowany przez Anne Sirot – pochodzą z kolekcji właścicieli. Sukces duetu Adeline Hémonnot i Anne Sirot polega właśnie na tym, że udało im się odtworzyć na poddaszu całą atmosferę niższych pięter, zwanych reprezentacyjnymi. Bez pastiszu, zgodnie ze stylem Haussmanna, ale zmodernizowanym „tak jakby nic się nie zmieniło”, pomiędzy przedmiotami znalezionymi na pchlich targach, odrestaurowanymi i stworzonymi na zamówienie.
adelinehem.com
annesirot-curatrice-art.com
Toczona drewniana stela i wazon z albastru w stylu vintage. Zdjęcie: Amaury Laparra.
Lampa „Orta” projektu Adeline Hémonnot (Fantera Studio). Zdjęcie: Amaury Laparra.
Na kominku w stylu empire z białego marmuru, znalezionym na pchlim targu i odrestaurowanym, stoi wazon z białej ceramiki projektu Sary Mauvilly oraz obraz w delikatnych barwach namalowany przez Denisa Martina, który uzupełnia chromatyczną poetykę całości. Lustro jest stare. Te znalezione na pchlim targu przedmioty oraz współczesne dzieła tworzą razem opowieść łączącą pamięć o przeszłości z nowoczesnością. Zdjęcie: Amaury Laparra.
Apartament rodziców stanowi osobne mieszkanie w mieszkaniu. Tutaj znajduje się gabinet z regałem pokrytym skórą. Wełniane zasłony (Virginie Morel) dodają pomieszczeniu dostojności i zapewniają intymność. Każdy element został zaprojektowany tak, aby stworzyć atmosferę dyskretnego wyrafinowania. Zdjęcie: Amaury Laparra.
W sypialni: szafka nocna wykonana na zamówienie z rzeźbionego orzecha (Formel), wisząca lampa z alabastru (Alain Ellouz). Zdjęcie: Amaury Laparra.
W przedpokoju i korytarzach podziwiamy intarsjowany parkiet (projekt Adeline Hémonnot). Te geometryczne kompozycje są prawdziwymi dziełami sztuki na podłodze. Zdjęcie: Amaury Laparra.
W tej przestronnej sypialni znajduje się wykonana na zamówienie toaletka oraz zagłówek zaprojektowane przez Adeline Hémonnot. Zdjęcie: Amaury Laparra.
Na toaletce zaprojektowanej przez Adeline Hémonnot stoi zaprojektowana przez nią lampa Orta (Fantera Studio), wazon z kamionki z Saint Amand projektu ceramiczki Sary Mauvilly oraz rysunek wykonany tuszem na papierze przez Sabatinę Leccia (kuratorka: Anne Sirot). Na ścianie wisi duże postarzane lustro. Zdjęcie: Amaury Laparra.
Artykuł oryginalnie ukazał się na stronie AD France.
Zobacz także:
Stylowa kawalerka na 30 m2 paryskiego poddasza
Paryski apartament pełen promieni słonecznych
Dwupoziomowy apartament w stylu modern cottage pod Warszawą
