1. "Cézanne", Fondation Beyeler, Riehen / Bazylea (25 stycznia – 25 maja)
Monograficzna wystawa skupia się na ostatnim etapie twórczości Cézanne’a, kiedy artysta przebywał na południu Francji, malując pejzaże Prowansji i słynne przedstawienia góry Sainte-Victoire. Ekspozycja w Fondation Beyeler obejmie 80 obrazów olejnych i akwarel pochodzących z zarówno z muzeów i innych instytucji artystycznych, jak i kolekcji prywatnych.
2. "Edvard Munch: Portrety", Kunstsilo, Kristiansand (5 lutego – 10 maja)
Wystawa w norweskim Kunstsilo daje możliwość spojrzenia na twórczość Edvarda Muncha przez pryzmat jego portretów. Ukazuje go jako artystę osadzonego w rozległej sieci przyjaciół i mecenasów, podważając tym samym mit samotnego geniusza. Prace Muncha będzie można zobaczyć również w Hamburger Kunsthalle od 27 marca do 30 sierpnia. Wystawa zestawi dzieła norweskiego artysty z twórczością austriackiej malarki Marii Lassnig.
.jpg)
Edvard Munch, Portret Hansa Jægera, 1889. Zdjęcie: Nasjonalmuseet
3. "Tove Jansson", Helsinki Art Museum, Helsinki (13 lutego 2026 – 24 stycznia 2027)
Muzeum Sztuki w Helsinkach oddaje artystce Tove Jansson własną przestrzeń. Przez rok odwiedzający muzeum będą mogli zagłębić się w fascynujący świat sztuki fińskiej artystki i autorki „Muminków”. Ale warto wybrać się do muzeum już teraz – tylko do 6 kwietnia 2026 na wystawie „Tove Jansson – Paradise” można zobaczyć 180 prac artystki, w tym baśniowe malowidła ścienne, które Jansson wykonała dla szkół i przedszkoli w latach 40. i 50.
Tove Jansson: Fairytale Panorama, 1949. Commision for the wall at the kindergarten of Ab Federation Stevedoring Ltd (today a preschool operated by the City of Kotka). City of Kotka. © Moomin Characters Oy Ltd. Zdjęcie: HAM / Maija Toivanen
4. "Rothko in Florence", Palazzo Strozzi, Florencja (14 marca – 23 sierpnia)
To wyjątkowy projekt, pomyślany i zrealizowany specjalnie dla Palazzo Strozzi, by uczcić szczególną relację artysty z Florencją. Architektura pałacu oraz sama Florencja stają się idealnym kontekstem do zbadania, w jaki sposób Mark Rothko przełożył napięcie między klasycznym umiarem a ekspresyjną swobodą na język malarstwa, tworząc poprzez kolor nową percepcję przestrzeni, która wykracza poza dwuwymiarową powierzchnię płótna. Wystawa obejmuje 70 dzieł artysty z różnych okresów jego twórczości, pochodzących z najważniejszych międzynarodowych muzeów i kolekcji prywatnych.
5. Dwie wystawy Renoira, Musée d`Orsay, Paryż (17 marca – 5 lipca oraz 17 marca – 19 lipca)
Paryskie Musée d`Orsay stawia w tym roku na Pierre-Auguste Renoira otwierając jednocześnie dwie wystawy poświęcone wybitnemu przedstawicielowi impresjonizmu. „Renoir ilustrator” to pierwsza w historii wystawa poświęcona wyłącznie rysunkom artysty. Z kolei „Renoir i miłość” współorganizowana z londyńską National Gallery i bostońskim Muzeum of Fine Arts przygląda się wkładowi Renoira w rozwój impresjonizmu przez pryzmat miłości – siły napędowej jego sztuki.
Auguste Renoir, Alphonsine Fournaise, 1879, Musée d`Orsay, Don D. David-Weill, 1937. Zdjęcie: © Musée d’Orsay, Dist. RMN-Grand Palais / Patrice Schmidt
6. "Constantin Brâncuși", Neue Nationalgalerie, Berlin (20 marca – 9 sierpnia)
Przygotowana we współpracy z paryskim Centre Pompidou wystawa jest pierwszą od ponad 50 lat tak obszerną prezentacją twórczości Brâncuși’ego w Niemczech. Ekspozycja obejmuje ponad 150 prac rumuńskiego artysty: rzeźby (w tym słynny „Pocałunek” i „Ptak w przestrzeni”, rysunki, fotografie i filmy, a także odtworzoną specjalnie na potrzeby wystawy pracownię artysty.
Constantin Brancusi, Ptak w przestrzeni, 1928. Zdjęcie: MoMA
7. "James McNeill Whistler", Tate Britain, Londyn (21 maja – 27 września)
To pierwsza duża europejska wystawa poświęcona Whistlerowi od ponad 30 lat. Ekspozycja obejmuje zarówno najsłynniejsze dzieła amerykańskiego artysty, jak i prace rzadko lub nigdy wcześniej niepokazywane, w tym portrety, rysunki i grafiki.
James Abbott McNeill Whistler, Aranżacja w szarości i czerni numer 1 (Portret Matki Artysty), 1871. Zdjęcie: Musée d’Orsay
8. "Frida: The making of an icon", Tate Modern, Londyn (25 czerwca 2026 – 3 stycznia 2027)
Wystawa w londyńskim Tate Modern oferuje nowe spojrzenie na Fridę Kahlo i jej twórczość. Oprócz najbardziej znanych dzieł artystki, dokumentów, fotografii i pamiątek pochodzących z prywatnych archiwów malarki, wystawa prezentuje również dorobek artystów tworzących w tym samym czasie, co Frida Kahlo oraz artystów z późniejszych pokoleń, dla których Kahlo była inspiracją.
Frida Kahlo, Bez tytułu [Autoportret z naszyjnikiem z cierni i kolibrem], 1940. Nickolas Muray Collection of Mexican Art, 66.6., Zdjęcie: Harry Ransom Center
Zobacz też:
- W Paryżu można zobaczyć projekty nowych, kontrowersyjnych witraży, które trafią do Notre-Dame
- Innowacyjny materiał z odpadów azbestowych ma szansę zmienić branżę budowlaną
- 5 codziennych przedmiotów, które udowadniają, że dobry design jest wieczny
